Vakna snemma, nýta daginn...

...hnýta daginn?

Ætlaði að fara í ræktina í morgun og brenna pínkulítið en veðrið var of gott til að sleppa. Fattaði þó ekki fyrr en aðeins of seint að nóta niður fyrstu skrefin í myndum  - þið getið svosum gert ykkur í hugarlund hvernig morgunrútínan er.

Frammúr - vatnsglas - bíða eftir því að þreytan fari úr augunum - bursta tennur - íþróttaföt - ipoda - út!

Tók einn snöggan ör-rúnt í morgunblíðunni - þvílík flemmings forréttindi mín kæru. Sjáið bara dýrðina... og IKEA.

 

Másandi video-beljan er að sjálfsögðu ég og þó það mætti halda að ég sé búin að hlaupa í 45 mín. samfleytt þá eru rétt 10 mínútur liðnar af örhlaupi undirritaðrar. HAHH!! Mér til varnar þá byrjaði hlaupið þó í urð og grjóti, upp í móti, ekkert nema urð og grjót-i... svona næstum. Fyrir utan stórkostlega lélegt hlaupa- og þol-form þá þarf nú ekki nema smáhreyfingu á litlu tá til að ungfrúin svitni eins þaulvön gufubaðsrotta í áskrift!

Mætti halda að ég hafi verið að klára maraþon. Gvöð hvað það er samt stórkostlega æðislegt að vera með tónlist í gangi sem hentar þínum eyrum á meðan hlaupi stendur.

1. Tíminn líður hraðar og þú ert í meiri fílíng.
2. Ég heyri ekki hvæsið í sjálfri mér þegar lungun eru með mótþróa. (truflar mig geypilega)
3. Ég get einbeitt mér að því að taka "lítil skref Elín, lítil skref.... lítil skref" í takt við gleðibylgjurnar sem leika í kringum hamar, steðja og ístað.

Leynilög með meiru!

Eftirfarandi hrygðarkvein, í bland við harmastunur, glumdi svo í Garðabænum "ON THE COOVER OF THE ROOLING STOOOOOOOONES...." í morgun þegar átvaglið tók geysifína bíómyndabyltu niður eina brekkuna og hrökklaðist með andfælum síðustu metrana í átt að Gúmmulaðihöllinni.

Núh.. yfirleitt, á þessu stigi máls, þá fer ég í sturtu og tek 30 - 40 mínútna pallaslökun + morgunmatsát áður en ég fer í vinnuna. Sökum myndatöku á graut, og því sem fram fer í þessum ágæta pistli, frestaði ég sturtunni þar til eftir grautarát.

Byrja á því að umskera aumingjans eggin í einn einfaldan. Ohh... þvílík sóun. Þarf að koma mér í Garra sem fyrst.

Vatn og vítamín. Geislar svoleiðis af þessu hollustan!

Mangó á hliðarlínunni. Ég stóðst ekki mátið þegar ég sá það í ísskápnum. Þetta mango var fullkomið - algerlega fullkomið. Sjáið svo hvað hnífurinn í bakgrunn er lýsandi fyrir framtíð gulu gleðisprengjunnar. Yfirvofandi mangó-ógn.

Svo á ég svona vanilló. Var búin að gleyma þessari dýrð og vá, þetta er snilldin einar í grautinn mín kæru. Snilldin einar. Gefur virikilega gott og milt bragð. Get svo svarið það ég man ekki alveg hvar ég keypti þetta! Held það hafi verið í Trader Joes í Bandaraíkjalandi.

Mangó og frosin bláber í blíðunni, svo glæsilega fínir litir. Beint út á pall. Bláberin fersk, og þessi skál hefði farið á lista yfir topp 150 bestu grauta sem ég hef smakkað!  

Grauturinn heppnaðist líka súper - alveg eins og deig. Ohohoo...

Að graut meðtöldum ásamt afkvæmi Hlöðvers, í uppáhaldsbolla, gerist startið varla betra!

Hræra - óguð - ógeð!

Lúlli ljóti! Eggjahvítur og bláber er efnasamband sem gerir sér enga grein fyrir fagurfræðileika grautarskála!

Guð minn góður. Þetta verður bara verra. það er eins og eitthvað hafi dáið í skálinni!

Hresst... og blátt... og gott!

Vinnan handan við hornið.

Meira kaffi. Haldið þið að ég eigi við vandamál að stríða?

Gott start inn í helgina. Mmmmmyyyeeees!

Eigið góðan og blessaðan dag strömparnir mínir!