Góðverk og marblettir

Við skvísurnar í vinnuhópnum mínum tókum okkur til, í tilefni góðverkavikunnar, og jú... gerðum "góðverk". Matur kætir alla og góðverkið samanstóð því af gleði og hamingju fyrir bragðlaukana. Stilltum upp herlegheitunum og buðum restinni af fyrirtækinu í smá "brunch" og spjall.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Þetta vakti mikla lukku og kátínu. Svava frænka með eindæmum hress!

Í boði var guacamole a la Sigga Harpa. Grjúvulega, gvendsamlega gott!

Ostasalat og nýbakað Parmesan/Cheddarostabrauð frá Inger.

 

 

 

 

 

 

 

Vinabrauðið sívinsæla og skyrterta frá Liljunni. Vinabrauðið gengur milli manna - þarf að fá afhent deig til þess að mega útbúa eitt slíkt og það tekur 10 daga fyrir brauðið að "gerjast" í stofuhita áður en það má baka. Vænleg og djúsí gomma af sykri fylgir brauðinu - svo vænleg að Lilja minnkaði skammtinn all svaðalega. Kannski þessvegna sem þetta er kallað vinabrauð... ég væri ekki hissa á því, enda var Guðmundurinn góður!

 

 

 

 

 

 

 

Frönsk fallin súkkulaðsprengja frá átvaglinu. Ég tók eggjahvíturnar og þeytti þær í algleyming við súkkulaðikrumsið og úr varð frönsk flatkaka - en góð var hún bölvítið á henni!

Æðisleg bláberja ostakaka frá Bryndísi!

Pestó og ostabakki með flundurnýju brauði frá Sollu.

Þetta var gaman. Fólki þótti sérlega vænt um þetta framtak. Æði!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hér eru svo elskulegar eldhússkvísurnar mínar!  Þórunn og Erna. Steinarr er með eindæmum ánægður þarna í baksýn. 

Gaman að þessu mín kæru. Alltaf gaman að sjá fólk njóta þess að borða og hangsa saman, sérstaklega ef maður á sjálfur einhvern þátt í fiestunni. Hér erum við góðgerðakerlingarnar svo allar saman komnar. Skuggalega æðislegur hópur af ofurkonum, eðalkvendum og sérstaklega sætum kvensum! (Svo kunnum við líka allar að búa til eitthvað gott.. ójá)

Valkyrjur frá vinstri: Solla, Lilja, Sigga Harpa, Bryndís, Átvaglið og töffarinn Inger er þarna fremst í flokki. Óskaplega væntumþykjanlegar konur - allar með tölu!

Annað öllu ógirnilegra í fréttum.

Ég skumflasaðist við að detta beinustu leið á trýnið fyrir tveimur dögum - sem er ekki frásögu færandi (þar sem mínir sérlegu fettmúlafætur eiga afskaplega erfitt með að fóta sig í hálku) nema fyrir þær sakir að ég uppskar þennan líka glæsilega fína barnamarblett.

 

 

 

 

 

 

 

Þetta eru stórgott dæmi um hinn týpíska fimm ára marblett. Fimm ára marblettir eru iðulega á hnjám barna eftir hrynjur, fettur og dettur ýmiskonar á viðburðarríkum leikstundum! Nú geng ég um fyrirtækið og monta mig af þessu líka svaðalega tjóni!

Njótið dagsins elsku bestu.