Súrt er gott - en ekki alltaf

Alveg magnað hvað sprungin bláber geta gefið í skyn að einhverju blóðheitu hafi verið slátrað á staðnum!

Mikið hlakkaði ég samt til þess að bíta í kjúllann minn í hádeginu! Ég var búin að hugsa um hann frá því í blóðbaðinu í morgun. Ég safnaði sman á disk ágætis hrúgu af gumsi í vinnunni! Kjúllinn dansaði úr boxinu ofan á grænmetisfjallið og góðum bita komið fallega fyrir á gaffli þegar....

....BLAAARRRRRRHHHHHGGGGG! Kjúllabitanum var skyrpt með stæl langleiðina yfir matsalinn með tilhlaupi, smá snúning og tilheyrandi kokhljóðum. Hænan var súrari en amma andskotans! Fiðurféð ekki hamingjusamt í hádeginu, mér til mikillar sorgar. Próteinleitarinn fór snarlega af stað og hættuástandinu aflýst. Ég náði að redd'essu!

Njótið dagsins